دیگر گفتن این که انقلاب اسلامی یک اتفاق خاص در تاریخ بشریت بوده است، شاید به نظر تکراری بیاید و گفتن این جمله که ما برای این انقلاب چه کرده ایم، کلیشه ای به نظر برسد. اما مهم نیست؛ باید آنقدر گفت تا بلکه قدری به خودمان بیاییم.

    حالا خیلی وقت است زنان و دختران مسلمان این دیار چه بخواهند چه نخواهند، الگویی شده اند برای زنان مسلمان جهان اسلام و اینها همه، هم از تلاشهای آن نسلهای قبلتر می باشد و هم از درخشش مومنانه زنان و دختران جوانتر نسلهای بعدی. به طور قطع اهمیت نقش زنان در جامعه امروز بسیار پر رنگتر شده است و فضای خانواده و در صورت نیاز جامعه با حضور زنان متدین و مومن انقلابی به عرصه خودنمایی نمادهای حقه اسلام و انقلاب  تبدیل می شود. این اتفاق حالا خیلی وقت است که با کیفیتهای مختلف و در سطوح مختلف در حال جریان است و این باعث شده است که در اذهان مردم از زنانی که محجبه هستند و در جامعه هم نقشی دارند و مادران و همسران موفقی هم هستند، نقشی خوب هک شود.

    از طرفی حالا چند سالی است که رسانه ملی پس از بررسی همه مشکلات اقشار مختلف و ساختن فیلم و سریال برای آنها، شروع به ساخت فیلمهایی با محوریت خانواده های مذهبی کرده است. این اتفاق فی نفسه خیلی خوب است و حتما باید در فضای کاملا منطقی و متعهدانه - منظور تعهد در روایت است - به آسیب شناسی رفتار خانواده های مذهبی و در کلام بهتر مذهبیون جامعه پرداخته شود. ( که به نظر حقیر بهترين کار فرهنگی در این مملکت رفتار متعهدانه ما باصطلاح مذهبیون  است که این خود بهترین و بزرگترین رسانه زنده است برای تبلیغ آرمانهای ناب اسلام و انقلاب. )

     چیزی که امروزه در رسانه ملی به عنوان خانواده مذهبی و در نگاه دقیقتر زن مسلمان و انقلابی تعریف و تحلیل می شود، خیلی از آن چیزی که حقیقت دارد فاصله دارد. در گام اول بهتر است بگوئیم که رسانه ملی به تعبیری خیلی کم به  دنبال طرح زنان انقلابی است و نهایت زنان مومن و انقلابی را در خواهران تفنگ به دست نیروی انتظامی و یا عمیلات راپل واحد خواهران گروه ضربت  ناجا می داند. اما حقیقت انقلاب اسلامی و آن چیزی که از آموزه های آئین راستین پیامبر اکرم  و امام عزیزمان  به ما رسیده چیز دیگری است. ما در پی ایجاد زنانی نبودیم که در ظاهر پوششی داشته باشند و در دل و عمل رفتاری دیگر .  البته این بازتاب تصویری است که رسانه ملی از زنان ما می دهد و حقیقت موجود در جامعه چیز دیگری است. به دنبال نشان دادن و شاهد قرار دادن مصادیق نیستم که کار خوبی نیست. اما کافی است کمی با نگاهی دیگر به بسیاری از سریالها و فیلمهای رسانه ملی توجه کنیم .

    این خطائی استراتژیک است که مولفه های تمدن عظیمی چون انقلاب اسلامی را به شکل نادرست تبیین کنیم و حتی امری نابخشودنی است. تصویری که همواره از خانمهای مذهبی تعریف می شود حتی در پوشش و رفتار اجتماعی اصلاً حقیقی نیست. البته در اینجا باید منصفانه گفت که مشکل رسانه ملی قدری هم سخت افزاری است و خصوصاً در عرصه بازیگری نمی توان از خانمهای باصطلاح هنر پیشه !!! توقع داشت برای بازی در نقش یک خانم مذهبی قدری وقت بگذارند و زندگانی روزانه آنها را کمی بررسی دقیقتر بنمایند تا بازی ایشان قدری مستند باشد. این در حالی است که بسیاری از همین باصطلاح هنر پیشگان برای بازی در نقش یک معتاد یا بیمار روانی مدتها وقت صرف می کنند. اما انگاری مدیریتهای حاکم آنقدر بازی و روایت نقش آدمهای مذهبی را کم اهمیت نشان داده اند که این به عوامل اجرای نقشها هم تسری پیدا کرده است. البته  در این میان گاهی تک نقشهایی هم بوده است که به نظر موفق می آیند و باید از آنها تقدیر کرد. اما این اتفاق خیلی کم افتاده است و شرایط حاکم بر مدیریت و اجرای عزیزانی که در ساخت سریالهای تلویزیونی دست اندر کارند، با آن چیزی که واقعیت امر است  فاصله زیادی دارد.

    حقیقت آن است که ما نباید موفقیت را الزاماً در چادر سر کردن و کلاه ایمنی به سر گذاشتن و به کارگرها دستور دادن ببینیم و یا چادر را به زور از سر خانمی آویزان کنیم؛ به اندازه یک عروس او را آرایش نمائیم و او را در حال دستگیری یک مجرم نشان دهیم. اینها نشانه قدرت تمدن اسلامی نیست. تمدن اسلامی و انقلابی ما خیلی بیشتر به داشتن زنانی افتخار می کند که مادرانی پاکدامن و همسرانی نجیب هستند و اگر درجامعه هم حضوری دارند، حضوری متعهدانه و مومنانه است و نه حضوری به هر جهت و هر گونه.  

    انشاءالله میان آن چیزی که در جریان است و آن چیزی که آرمان حقیقی ماست و آن چیزی که به مردم کشورمان و حتی دنیا می نمایانیم، شباهتهایی باشد.