از جهاتی به جهت گستردگی و خاص بودن شرایط رسانه ملی در کشور ما ، این نهاد دارای وظیفه سنگین تری است .  اما نکته مهم نحوه اطلاع رسانی در خصوص روش کاری جریانهای انحرافی است . الان چند وقتی است که رسانه ملی تلاش و همتی خاص را جهت معرفی گروهی که به تازگی به شکل خاصی نمود پیدا کرده اند نموده است . همتی که این روزها رسانه ملی برای معرفی گروههای به اصطلاح شیطان پرست بکار می برد ، باید مورد قدر دانی قرار بگیرد . اما این میان سه  نکته بسیار مهم است که کاش فراموش نگردد :

    ۱ - گروههایی که در داخل کشور به نام گروههای شیطان پرست هستند ، در وهله اول دارای برد بسیار کمی از لحاظ افراد کاملا معتقد و مومن به تمامی مبانی فکری خود هستند و بیشتر افرادی که به اصطلاح شکل ظاهری خود را شبیه آنها می کنند، تنها به بعد رسانه ای و تبیغاتی این گروهها توجه کرده اند و نه مبانی اعتقادی آلوده آنها  . در برنامه هایی که راجع به این گروهها و معرفی بهتر افکار آنها از رسانه ملی پخش  می گردد باید به این مفهوم هم پرداخته شود و این نکته پررنگ تر شود که هم شکل شدن با این گروهها خود بزرگترین تبلیغ برای این گروهها است. البته خود این گروهها هم بیشتر به بعد رسانه ای خود اهمیت می دهند و آنچنان پیگیر تبلیغ و ترویج تفکر منحرف خود و مومن کردن افراد به تفکرات آلوده خود نيستند  ، بلکه بیشتر در پی آلوده کردن عقاید جوانان و بی انگیزه کردن آنها در دینداری هستند که بیشتر به جهت منافات داشتن این تفکر - درست برعکس خیلی از تفکرات شبه عرفانی - با فطرت خداجوی انسان است و خود این گروهها می دانند که تاثیرات آنها یا محدود است و یا خیلی موقتی .

    ۲ -  توجه زیاد به این گروهها و نشان دادن بسیار از آئینها و چهره ها و آرایشهای منفور آنها در حالیكه  در داخل کشور دارای طرفداران بسیار اندکی هستند ، خود شاید به نوعی تبلیغاتی برای این  گروهها باشد. این درحالی است که فرق انحرافی دیگر به شکل بسیار ریشه ای تر در کشور در حال فعالیتند که یا به جهاتی کمتر در  مورد آنها گفته می شود و یا اگر کلامی هم گفته می شود خیلی غیر مستقیم است . این مصلحت اندیشی در مورد بعضی از این گروهها در حالی است که به نظر می آید که به طور غیر مستقیم شاید حاشیه امنی را برای آنها از بعضی جهات فراهم کرده است . کافی است به فعالیت گروههای شبه عرفانی شرقی و غربی و سرخپوستی و همایشهای آنچنانی مدیریت و خیلی چیزهای دیگر کمی بیشتر بپردازیم  تا به ریشه های بی دینانه آنها پی بیریم . تامل  بیشتر در فعالیتهای گروههای وهابی و بهایی و دراویش که حالا سالهاست تاثیرات دائمی و گاه ریشه دار  در تفکرات مردم کشورمان می گذراند و نه تاثیرات مقطعی و بیشتر صنفی نیز نشان می دهد که ما در بعد رسانه ای  با مصلحت اندیشی هایی کمتر به معرفی آنها پرداخته ایم .

    ۳ - اما از همه مهمتر اینکه ما همگی یعنی از رسانه ها و مدارس و دانشگاهها و از همه مهمتر مردم و شاید در مهمترین گروه خود جوانانی مثل ما که داعیه مذهبی بودن داریم بیشتر از آنکه به فکر تبلیغ و معرفی فرهنگ ناب شیعه باشیم ، بیشتر سعی در  معرفی تفکرات منحرف این فرق آلوده داریم . مثلا در بعد رسانه ای کافی است کمی بیشتر با دعوت از اساتید متفکر و متدین به معرفی صحیح دین در این دنیای به اصطلاح مدرن بپردازیم و راهکارهای دینداری در این عصر را بهتر تبیین کنیم ،اما در عوض تنها به  معرفی این گروهها و ساخت برنامه هایی در جهت معرفی ظاهري آنها پردختيم . هرچند  که ساخت برنامه های دینی با فضای خوب و مومنانه و در عین حال جوان پسند و تاثیر گذار سخت است . ( البته بیان مصادیق کار صحیحی نیست و شاید زحمات دوستان رسانه ملی را خدشه دار کند ، اما کافی است یاد زمان افطار امسال و رسانه ملی و شبکه اي كه  به اصطلاح شبکه جوان نامیده می شود بیاندازیم و ببنیم آیا مجری که  در ۱۵ روز اول  این ماه عزیز برای این برنامه انتخاب شده و آرایش  مو و خیلی چیزهای دیگرش فضای معنوی لحظات افطار را بهتر می کند و یا ما را به یاد همان آرایشهای مویی می اندازد که رسانه ای ملی در سمتی دیگر آنها را نفی می کند ) این رفتار پاردوکسیکال و متناقض آیا می تواند در نهایت ما را در معرفی فرهنگ ناب شیعه بدون سختگيری و یا تسامح زیاد موفق نمايد  .

    انشا الله بتوانیم با ساخت برنامه هایی مفید بیشتر از آنکه به معرفی نمادهای شیطان بپردازيم  ، موفق به معرفی دینداری صحیح در دنیای امروز شويم  .