سالها قبل مردمانی قیام کردندو انقلابی نمودند  و بعدها بر اساس همان انقلاب حکومتی تاسیس  نمودند که تا آن روز تاریخ تجربه نکرده بود .حکومتی از جنس حکومت پاکان ، حکومتی که سعی می کند فرامین خداوند را جاری کند . خدا کند که بتوانیم و بشود ...

   واما بعدتر ها نبردی آغاز شد . نبردی که برای بسیاری قبل از آنکه نبردی بیرونی باشد ، نبردی از درون بود و آنانی در این مسیر ماندند و جاودانه شدند  که خوب با درونشان جنگیدند و خوب بر درخواستهای نفسشان غلبه کردند . آن مردمان بزرگترین موفقیتشان علاوه بر غلبه بر هوای نفس رفتار صحیح اجتماعی با همه مردمان جامعه بود و همین عامل بود که باعث شد تاثیر رفتار آنها بسیاری را که به این انقلاب بدبین بودن به انقلاب خوش بین نماید .

    آن روزها گذشت و از آن فرهنگ برای جوانان امروز چیزی به جای گذارد که نامش فرهنگ انقلاب است و ما مثلا میراث داران آن فرهنگ غنی هستیم . بد نیست گاهی رفتار اجتماعی خودمان را کالبدشکافی کنیم تا ببنیم در سالهای بعد از جنگ چه روی داده که  فاصله بین جوانان این همه زیاد شده و گاهی بازخورد رفتارهایمان در جامعه مبین فرهنگ حقیقی اسلام وتشیع نیست . بهترین کار نقد از خودمان است و انشاالله که از خودمان شروع کنیم .