بعد از خواندن مطلب دوست عزیزم  ارمینه  نکاتی چند به ذهنم رسید که انشا الله  خالی از لطف نخواهد بود  . قطعا برادر عزیزم جناب ارمینه هم می دانند که داستان جوانان این دیار و دینداری وپرهیز از گناه سرفصل های زیادی دارد . بنده سعی می کنم مسئله معضلات فرهنگی جامعه را مانند همین برادر خوبم از زاویه ای دیگر نگاه کنم  و جویای علت أن شوم .

 این میان به حال و روز و برنامه های همه آن مسئولان فرهنگی دیروز و امروز این مرز و بوم کار ندارم . چرا که فکر می کنم گیر کار درست آنجا است که ما همیشه می نشینیم و نقد دولتی بر عملکرد فرهنگی این دولت و دولت های قبل می کنیم . انگاری جز نقد کردن نباید کاری کرد . قطعا همه بر بی برنامگی و موازی کاری و عدم نقشه راه در دکترین فرهنگی کشورمان اعتقاد دارم و قطعا همه می دانیم که دولتها با بودجه های آنچنانی نقش بسیار مهمی در ایجاد ساختار صحیح فرهنگی دارند .

اما مهمترین سوال بنده این است : 

 پیاده نظام حرکتهای فرهنگی مخصوصا در حوزه رسانه و فضای سایبر کیست ؟

آیا تنها ابلاغ دولتی برنامه های فرهنگی  و برگزاری برنامه هایی در جهت ارائه بیلان کار کفایت و رفع تکلیف می کند ؟

انصافا چقدر ما در پیگیری حرکتهای اجتماعی در این فضا موفق بوده ایم و این همه توصیه رهبرم در خصوص جنگ نرم را کجا و چگونه قرار است عملیاتی کنیم ؟

    انصافا  نسلی که انقلاب و خیلی از آرمانها و ارزشهایش را تحویل گرفته ( منظور منحصر شدن آرمانها در این نسلهای بعد از انقلاب نیست . بلکه منظور  مکلفین جدید به  آرمانهای انقلاب  است ) چقدر در خود هنوزحال و هوای  مبارزه ا ی دائمی برای  تحقق آرمانهای انقلاب را  می بینند .  بیاییم از حوزه نظری خارج شویم و ببنیم که چقدر حلقه ها و جمع های کوچک یا بزرگ فرهنگی در جهت تقویت جبهه فرهنگی انقلاب فعال شده اند و چقدر حلقه های تشکیل شده در جهت جذب افراد جدید موفق بوده اند ؟ اصلا تشکل های تشکیل شده مجازی چقدر این کار را جدی گرفته اند ؟ یادم می آید حدود ۲ سال قبل همینجا مطلبی را نوشتم که فکر می کنم این روزها دوباره باید به آن نگاه کرد .  

   فضای این روزهای جامعه بیشتر از هر چیز نیاز به اخلاق محوری  دارد . البته قطعا منظور از اخلاق رفتار تسامح گونه با موضوعات و اخلاقی از جنس عرفانهای پوچ و بی هویت شرقی و غربی نیست . بلکه منظور اخلاقی اسلامی با همه شاخصه های آن و   حتی رفتارهای مجاهدانه آن است  . دستاوردهای انقلاب را تنها آنانی می توانند و باید پاسداری کنند که رنگ و بوی این انقلاب را می دهند . انقلابی که بدنه مومن آن با تاسی از رفتار مومنانه و انقلابی رهبرانش ایدئولوژی آن را نوشتند . مسیری عکس مسیر بسیاری از انقلابهای دیگر . پس هنوز هم باید حرکت فرهنگی جامعه را به بدنه آن تسری داد .

    در این میان گفتن این نکته اهمیت دارد که منظور حقیر قطعا ربط دادن اتفاقات پیش آمده با این تاثیرات فرهنگی نیست . اما فکر می کنم ما در جبهه رسانه مدتهاست تنها داریم تلفات می دهیم . این جبهه نیاز به بازپروری و تجدید قوی دارد . نیاز به تحرکی جدید دارد  . این بار باید با عزمی قوی و توکلی خاص و استعانت از همه شهدای همین راه به پیش رفت  .

     فکر می کنم بهترین راه برای ایستادن در برابر  این حجمه سنگین ناتوی فرهنگی که سعی در  بی هویت کردن دینی و ملی جامعه دارد ، تنها به وسیله پیاده نظامی قوی و سرشار از حال و هوای خوش معنوی که شامل  جوانان مومن و انقلابی است باید  اجرا گردد تا آنان - آن دشمنان تا بن دندان مسلح ـ جبهه را خالی نبینند و خب این راهی است سخت . شاید این روزها جنگیدن حتی از آن روزهای قبلتر  هم سختتر باشد . عبور از فتنه عجیبی که حالا در جامعه به پا شده است تنها از طریق اخلاق محور شدن در جامعه امکان پذیر است و باید تک تک ما ها مصادیق و سفیران همان شعارهای ناب باشیم حداقل در حد وسعمان .

انشا الله ...

باز هم در این مورد گفتگو می کنیم .

یا علی

    و حالا ما در انقلاب اسلامی آیا اصلا به دنبال چیزی به نام ورزش اسلامی بوده ایم ؟؟ آیا هیچگاه ضرورت این امر احساس شده است ؟؟!! قبل از هر چیز باید تذکر داد که دقت کنید که ورزش اسلامی را هم مانند دانشگاه اسلامی ذبح نکنیم و با کارهای کلیشه ای و نیم بند هم اسلام را زیر سوال نبریم و هم ورزش را  . اینکه  تاثیرات کار غیر مستقیم  بر روی ورزکاران سطح ملی که در عرصه های جهانی مشغولند چقدر می تواند  برای طرح بعضی از شعارهای انقلاب راه گشا باشد به نظر  نیاز به تبیین ندارد .

متن کامل در اینجا

در زمانی قرار گرفته ایم که همه جا را نمایش سیاسی فرا گرفته . فضایی که سخت تهوع آور شده و دیگر تحملش هم سخت شده . اما خوب که گوش کنیم ندایی می آید . ندایی که همین نزدیکی هاست و  همه ما را فرا می خواند .

ندای زیبای                               این الرجبیون

و ماه نیایش آغاز شد .

هرچند که آنقدر فضا را  غبار گرفته است که سخت می توان روح خود را از این همه هیاهو آزاد کرد . اما امید که بشود قدری دوباره نفس کشید . خارج از این هیاهوها  

و حالا کافی است تا چند روز دیگر بروی در یکی از اعتکافها شرکت کنی و ببنی باز هم همین جوانها که تا دیروز اینگونه بحث می کردند اینبار همه به یکباره برادر می شوند و روز آخر چه سخت برای جدایی از هم اشک می ریزند .

پی نوشت :

جالبه کافیه که تو این فضای مجازی دنبال عکس از اعتکاف یا یه مراسم معنوی باشید ، می دونید چه اتفاقی می افته ...

بهتره آزمایش کنید .

خب نتیجه رو بنده عرض می کنم کلی عکس پیدامی کنید که خواهران مکرمه و مومنه مشغول عبادتند اما در حقیقت اعتکاف یک امر عبادی برای مومنین و مومنات است . حالا چرا وقتی سایتهای معروف تصمیم می گیرند ، عکسی از این مراسم معنوی بگذارند معمولا از خانومها استفاده می کنند رو نمی دونم .

این هم (+)  پیشنهاد میشه . شاید به حال و هوای این  روزها و گشت ارشاد و این چیزها بخوره ...

تشکیلات دانشجویی همیشه  منتظر رفتاری دولتی از نظام جمهوری اسلامی است ، تا بتواند با تشکلات دانشجویی متعهد جهان اسلام ارتباط برقرار کند . در حالی که قطعا دولت به جهت مصالح سیاسی نمی تواند خیلی مستقیم وارد این حوزه گردد . فکر می کنم این وظیفه ای است که تنها بر دوش خود دانشجویان است .  تنها کافی است به سالهای عقبتر بریم و ببینیم که جنبش دانشجویی در سالهای سیاه طاغوت با چه مشقتی با جنبشهای آزادی بخش یا دانشجویی جهان اسلام ارتباط برقرار می کرد .

BubbleShare: Share photos - Find great Clip Art Images.

متن کامل مطلب

 یا حکیم   

    متاسفانه در چندین دهه اخیر ایجاد فرق و نحله های جدید با ظاهری معنا گرا بسیار زیاد شده اند . به درستی نمی شود به آنها نام یک فرقه دینی نهاد ، زیرا نه تنها در ظاهر شباهتی با ادیان ندارند بلکه بسیاری از اربابان و موسسان این نحله ها خود را اهالی یک دین و مکتب خاص نمی دانند و آئین خود را چکیده ای از تمامی مکاتب می دانند و تفکرات خود را مسیری برای رسیدن به رستگاری و سعادت می دانند . به قدری این نحله ها در قرن اخیر گسترده شده اند که باید نگاه دقیقتری به آنها انداخت تا متوجه قدرت تبلیغی آنها و علت جمع  آوری پیروان زیاد آنها شد .

 آیا با این راهکار می توان در برابر ناتوی فرهنگی این اقوام تمامیت خواه ایستاد ؟؟؟

 آیا نباید در استراتژی تبلیغی کمی دقت و بازنگری کنیم ؟؟؟

 ادامه مطلب را در اینجا بخوانید

یا محول الحول والاحوال

    درست همان موقع که شهر را گرد و غبار تهاجم آن غولهای بزرگ فرهنگی غرب فرا گرفته و هنوز در گیرودار درک عبارت ناتوی فرهنگی از سوی رهبر عزیزمان هستیم و در همان زمان که همه دغدغه مان اجرای طرح امنیت اجتماعی است ، فوج فوج جوانان این دیار برای پاک شدن به سوی محلهای اعتکاف می شتابند . . .

    نه انگاری شهر ما خیلی بیشتر از آنکه از عروسکان دستاویز شده تمناهای نفسانی عده ای پر شده باشد مملو از دختران پاکی است که خوب زینبی هستند برای آن برادران حسین مسلکشان که دیروزتر رفته بودند . . .

    درست است اینجا هنوز بوی خوش ایمان جریان دارد . کافی است کمی عمیقتر نفس بکشیم تا رایحه ایمان این جوانان مومن را حس کنیم. فقط کمی عمیقتر  . . .