یا حکیم

     درست از آن روزهایی که مردمان این دیار در مسیر حرکت انقلابی بزرگ قرار گرفتند، نقش زنان در این حرکت نقشی خاص بود . این بی انصافی است که این نقش را تنها در پس زمینه و پشتیبانی حرکت انقلابی مردمان کشورمان تعریف کنیم. هرچند که حتی همین تعریف هم چیزی از ارزشهای رفتار زنان غیور این دیار در طول سالیان انقلاب کم نمی کند .

    بررسی حرکت زنان انقلاب نشان می دهد که این زنان چه در جایگاه مسئولیتهای اجتماعی و خانوادگی و چه جایگاه فردی تأثیر بسزایی داشته اند. تأثیری که زنان مسلمان ایرانی در روند پیروزی انقلاب و اتفاقات بعدی داشته اند، به طور قطع در طول تاریخ تکرار نشده است. حتی بررسی نقش زنان در انقلابهای به ظاهر بزرگ و معروف شده غربی چون انقلاب فرانسه و وروسیه و یا اعتراضات و انقلابهای آسیای شرق دور و آمریکای لاتین هم مبين این مطلب است. بررسی روند این انقلابها نشان می دهد که تأثیر رفتار زنان بزرگ این انقلابها بیشتر فردی بوده و کمتر موفق به جریان سازی پایدار شده است. شاید بزرگترین جریان سازی زنان در آنگونه انقلابها صرفاً یک تأثیر گذاری ظاهری و حتی گاهی در حد تأثیر در آرایش و پوشش حامیان آنها بوده است.

    در عوض از آن سو، برکت نیت و خواست ارزشی مردم در جریان انقلاب باعث شد تا زنانی که در رژیم گذشته حداکثر نقش عروسکان ویترینهای مغازه ها و بازیگران نقشهای سطحی سینمایی شده بودند، به یک باره تبدیل به مادرانی شوند که از دامانشان فرزندان غیوری به میدانهای جنگ بروند که در عجیب ترین و نابرابرترین نبرد تاریخ حماسه ای جاودانه ایجاد کنند.

    بدین ترتیب نسلی از زنان جریان ساز به دنیا معرفی شدند. نسلی که قرار نبود تنها چند صباحی عمر کنند. بلکه آنها تبدیل به زنانی شدند که توانایی ساخت تمدنی جدید را داشتند. جالب اینجاست که این اتفاق در شرایطی بسیار سخت اتفاق افتاد. کافی است شرایط اجتماعی آغاز نهضت اسلامی را در نظر بگیرید. یعنی  حدود نیم قرن قبل که جامعه هنوز دچار سنتهایی خاص بود. در آن فضای پارادوکسیکال سنتی و بعدها به شتاب غربی شده، حضور زنان مومن و متفکر خیلی سخت می نمود. اما این اتفاق افتاد و بعدها با رشد دانشگاه ها و ارتباط بیشتر با حوزه ها بیشتر ايدئولوژیک شد. هرچند در این ایام جریانهای انحرافی سعي در مصادره به مطلوب حرکت زنان به نفع خود را داشتند، اما درایت و خواست پاک و صادقانه مردم و بالطبع زنان جامعه این حرکتها را از بین برد.

    روزهای سختی بود. اما به هرحال انقلاب پیروز شد و نسلي جديد از زنان به دنيا معرفي شد. نسلي مومن و متفكر و محجبه با حضوري پر رنگ و موثر. تا اينجا رسالتي بر دوش آن نسل از زنان بود و آن نسل به خوبي از پس رسالتشان  درعرصه هاي خانوادگي و اجتماعي  برآمدند. اما بعدها كار خيلي سخت تر شد. درست آنجا كه بايد نسل بعدي اين بار را به دوش مي كشيد. چون درست همان روزها بود كه تهاجم فرهنگي و بعدها شبيخون فرهنگي و بعدترها ناتوي فرهنگي آغاز شد. از اينجا به بعد ديگر برمي گردد به همت همان زنان و حتي خيلي بيشتر مردان جامعه اسلامي ايراني تا بتوانند از آن فرصت طلائي استفاده كنند و همچنان تمدن ساز و جريان ساز باقي بمانند .

اما از آن سو وظيفه اي سنگين  به دوش متوليان حكومتي و مخصوصاً فرهنگي جامعه قرار گرفته است كه انشاء الله در روايت بعدي بيشتر بدان پرداخته مي شود.