یا حکیم

نزدیک به سه دهه  از آن هنگام که مردم این دیار انقلاب کرده اند گذشته است ، و در این سالها شعارهایی که برای مردممان آرمانی بود ، همچنان آرمانی مانده است . بدنه مردم این کشور و گروه کثیری از آنان با تحمل همه مشکلات و موانع حتی لحظه ای از آرمانهایشان کنار نکشیدند .  در طی این سالها گاهی منتخبین و یا منسوبین آنها کاری کردند و چیزی گفتند که با روح حقیقی این انقلاب و آرمانهایش فاصله ای دو چندان داشت ، اما اینها باز باعث نشد که قدمی به عقب بردارند. 

حدود ۳ سال پیش مردی دیگر با تکیه بر شعارهایی که شاید خیلی وقت بود به بایگانی افکار این مردم رفته بود - در حالی که همین مردم برای تحقق همان شعارها انقلاب کرده بودند - فرصت خدمت رسانی به این مردم غیور را یافت . چیزی که برای خیلی از دلسوزان این انقلاب مایه مسرت بود ، تکیه و اصرار رئیس جمهور منتخب مردم بر مبارزه با صهیونیسم بود . او آنقدر در این امر اصرار داشت که حتی کمتر باری نامی از آن سرزمین مجهول را به زبان آورد و این دقت نظر قطعا از آن رو بود که با تکرار نام آن توسط  یک  شخصیت دولتی جمهوری اسلامی به سرزمینهای اشغالی مشروعیتی داده نشود .

این اتفاق در حالی می افتاد که مبارزه با صهیونیسم سالها بود که دیگر کلیشه ای می نمود و بیشتر امری مگو و در نهایت ابراز و بیان آن  با احتیاط  و رعایت اصول کامل امنیتی بود !!!؟؟؟ انگاری آن پیرمرد دوست داشتنی جماران آنگاه که با تکیه بر ایمان والایش می فرمود : اسرائیل باید از صحنه روزگار محو شود نمی دانسته چه خطراتی در گفتن این کلام است  .

 حالا این روزها چیزهایی می شنویم و می بینیم که گویی آرمانها عوض شده و یا شاید قرار است آرمانهایمان را به قیمت گافهای آدمها بدهیم . حالا همان دولت آرمانخواه انگاری  می خواهد آبروی خود را هزینه  فردی بکند که از همان آغاز هم حرافیهای عجیب و رفتارهای عجیبش برای دولتمردان  عادی می نمود و این میان انگاری دولت مردان فراموش کرده اند که آدمها می روند و این آرمانهاست که می ماند . خدا کند که هزینه هایی که می پردازیم زیادی گران نباشد .