يا لطيف

    14 اسفند نزديك است . روزي كه يادآور ايام خاصي در روزهاي ابتداي انقلاب است . روزي كه تقريبا پاياني بود براي جريان خطرناك بني صدر . روزي كه در دانشگاه سخنراني كرد و حتي عده اي در همان روز كشته شدند. اين رويداد باعث شد تا به ياد نكته مهمي در رابطه با حضرت امام بيافتم . . .

     بني صدر با راي مردم به رياست جمهوري رسيده بودو از طرفي  زياد شنيده بودم كه امام بارها فرموده بود ند كه از اول هم با بني صدر موافق نبود ند .

       برايم قابل درك نبود حضرت امام از يك سو شديداً به دنبال برقراري حكومت اسلامي بودند وتمام تلاششان را انجام مي دادند واز سويي به افرادي ما نند بني صدر تا اين حد آزادي عمل مي دادند . درك وپذيرش اينگونه رفتارها از جانب امام و گاهاً بعد ها از مقام معظم رهبري وصبوري در برابر خطاهاي واضح بعضي از افراد برايم تحمل ناپذير بود .افرادي كه در بسيار از موارد توسط مردم انتخاب شده بودند .گاهي در ذهن خود از حضرت امام هم انقلابي تر مي شدم ومي گفتم نكند كه اينجا امام اشتباه كرده باشند .

     نكته جالب اين بود كه در تمامي موارد صبر و تحمل حضرت امام ومقام معظم رهبري تا آنجا ادامه پيدا مي كرد كه تقريبا بعضي از جريانات موافق آن طيف نيز دست به نقد ميبردند وحتي گاها با آن مخالفت مي نمودند .اين حركت تنها در برابر افرادي مانند بني صدر اتفاق نيفتاده بلكه در طول ساليان انقلاب بارها رخ داده است .چقدر سخت است كه بداني و صبوري كني وسكوت كني ودر جاي خود - آنگاه كه افراد عوامي مانند حقير نيز پي به انگيزه هاي خطا و خائنانه آن جريان مشكوك پي برده اند – به بهترين شكل برخورد نمايي.

      البته بيان اين مطلب بدان معني نيست كه رهبري جامعه همواره منتظر نتيجه گيري وفهم از پايين وآنگاه دستور از بالا مي باشند بلكه در مواردي خاص رهبر جامعه اين فرصت را براي ابلاغ وفهم به جامعه مي دهند تا جامعه بتواند رشد نمايد. اين تمرين بسيار خوبي بود براي مردمي كه در حال تمرين دموكراسي بودند. دموكراسي در نمايي جديد و زيبا . . .

      حكومتي كه حضرت امام اما تاكيد زيادي داشتند در جمهوريت آن و اسلاميت آن و هيچگاه هيچكدام را بر ديگري ترجيح ندادند .       جمهوري اسلامي نه يه كلمه كم نه يك كلمه زياد .

    خدايا ولايت پذير بودن را به ما بياموز كه نه تنها در زبان بلكه در سكوت وفهم واطاعت بي چون وچرا از مقام رهبري است.انشاالله